Overpass

(I found this poem in the archives of the past. So I did write when I was still little…Haha.)

Araw-araw, ito’y aking natatanaw,
Ang kongkretong overpass na naging mahal,
Sa inyong lingkod na laging lumilitaw,
Sa malaking overpass tuwing uwian.

Marami nang pinagdaanan, totoo!
Aking panangga laban sa mga bagyo.
Tuwing umaaraw, ako ay masaya,
Nagpapalipas-oras kasama siya.

O, kay bilis na nga ating panahon!
Ako’y maliit noon, malaki na ngayon.
Ngunit kahit nag-iisa, naroon siya.
“Ikaw overpass, naging kaibigan kita.”

Natatanaw sa daan ang aking sundo,
Isang kotse o isang bus na patungo.
“Hanggang sa susunod.” wika ko sa iyo.
“At paalam, paalam na kaibigan ko.”

Advertisements
Previous Post
Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

  • Calendar

    December 2006
    S M T W T F S
    « Nov   Jan »
     12
    3456789
    10111213141516
    17181920212223
    24252627282930
    31  
  • Archives

  • Categories

  • Oliman

    For people who love to think.

    Jian Carlo R. Narag, MD

    2005-2017

%d bloggers like this: